Cortico-limbic

...  บนดาวดวงหนึ่ง ไม่ใกล้ไม่ไกล ..  

มีสิ่งมีชีวิตอยู่สองชนิด อาศัยอยู่ ..  

หนึ่ง คือ สมอง ... สอง คือ หัวใจ ..  

สมองมีหน้าที่ตามหา ผลไม้ที่มีชื่อว่า "เหตุผล" .. เพื่อจะนำมาเก็บไว้ใช้  ในการแลกเปลี่ยน และโน้มน้าว สมองอื่นๆ ให้คล้อยตาม   ..โดยที่เหตุผลแต่ละเหตุผลก็จะมีหน้าตาแตกต่างกันไป ..

ใครที่มี เหตุผลมากที่สุด .. ก็จะได้รับการนับถือ ..

นอกจากนั้น .. เหตุผลยังเอาไว้รักษา เวลาที่ "คำถาม"ผุดขึ้นมาในสมอง  ... สมองก็จะจัดการด้วย ไอ้เจ้า เหตุผลนี่หละ ..

"โอ้โห .. จริงด้วยเนอะ"  ... "นายเป็นคนมีเหตุผลมากเลย .. นับได้ตั้ง 108" ..  

สมองใดก็ตาม ที่ไม่มีเหตุผล .. จะถูกมองว่าไม่มีการศึกษา .. ถูกเรียกอย่างสวยหรูว่าพวก "ไร้เหตุผล"   

ส่วนทางด้าน หัวใจ ... ไม่ได้มีหน้าที่ หาเหตุผล อย่างแข็งขัน เหมือนกับพวกสมองนั่นหรอก .. แต่บางครั้ง นึกครื้มอกครึ้มใจ .. ก็จะไปเอาเหตุผลมาบ้าง .. "มาเก็บไว้ในใจ" ..  

คุณสมองนิ่ม ก็เป็นหนึ่งในประชากรของดาวดวงนี้ ..  

คุณสมองนิ่มไม่ได้มี เหตุผล สะสมเอาไว้มากมายเหมือนกับสมองก้อนอื่นๆ ...

หลายครั้ง คุณสมองนิ่ม จึงถูกล้อเลียน .. ดูถูก อยู่เสมอ ..  ใครที่ไม่มีเหตุผล .. บางทีก็จะถูกล้อว่า .. "ไอ้สมองนิ่ม ... แค่นี้ก็ไม่รู้" 

 "เฮ้อ .. แล้วสมองที่ไหน มันไม่นิ่มมั่งวะ" ... สมองนิ่ม มักจะรำพึงเบาๆ .. แล้วเดินยิ้มจากไป  

สมองนิ่ม .. ก็เคยมี คำถาม ผุดขึ้นมา เหมือนกัน ..  แต่อย่างว่า .. สมองนิ่ม ไม่ค่อยจะมี เหตุผล  มาจัดการกับพวกคำถามที่ผุดขึ้นมาหรอก ..  

แต่ถ้าเกิดมี คำถามผุดขึ้นมาจริงๆ ... สมองนิ่มก็จะไปเดินหาเหตุผลใหม่ๆ ..  

วันหนึ่งมีคำถามผุดขึ้นมา..เป็นคำถามที่คันสมองยิ่งนัก ... คันจน สมองนิ่มทรมาน

แล้วสมองนิ่มก็เดินไปพบกับคุณหัวใจ ..

"นี่นี่ .. เธอมีเหตุผลบ้างไหม" .. สมองถามหัวใจ ด้วยคำถามยอดฮิต ..

"ถ้ามีแล้วไง.. ไม่มีแล้วไง .. มันเป็นธุระอะไรของเธอด้วยเหรอ" .. หัวใจตอบ .. 

"โธ่ .. มีเหตุผล หน่อยไม่ได้เหรอ" .. สมองอ้อน .. พร้อมกับชี้ให้ดู คำถามที่ผุดขึ้นในสมอง .."ฉันว่าเธอน่าจะมีเหตุผลให้กับฉันนะ" ... ดูสิ.. ทรมานจะแย่แล้ว .. 

" ไม่รู้ .. มีมั้ง .. เอ..หรือไม่มีก็ไม่รู้ .." หัวใจชักโลเล  .. จริงๆ .. หัวใจก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน ..ว่ามีหรือเปล่า .. ก็อย่างนี้แหละ .. เป็นประจำ ..  

" สรุปว่า มีไหมเนี่ย" .. สมองทำเสียงเข้ม ..

"อือ .. ลองเข้ามาค้นดูสิ" .. หัวใจยอมตกลง ..   

ความจริงแล้ว .. มีแต่สมองเท่านั้น .. ที่ได้รับอนุญาตให้ "เข้าใจ" ได้ ..  

แต่บางครั้ง ..   สมอง ก็เข้าใจไม่ได้ ..  

"เข้าไม่ได้ อะ " ... สมองหน้านิ่ว .. หลังจาก พยายาม ดันร่างอันอุดมสมบูรณ์ผ่านประตูของหัวใจ อยู่นาน.. แต่ไม่สำเร็จ  

"ประตูเธอน่ะ ..  แคบเกินไป " .. สมองบ่น  .. "ชั้นปวดเอวไปหมดแล้ว" 

"เธอนั่นแหละ ..ที่อ้วนเกินไป " .. หัวใจสวนกลับทันที ..  "บางวันก็อย่างนี้แหละ .. ขนาดสมองของเธอน่ะ .. มันเกินที่จะเข้าใจ.."   

" แล้วทำไงดีล่ะ" ... 

 "เอาเป็นว่า .. วันหลังแล้วกัน .." หัวใจสรุป.. "เธอไปทำตัวให้เล็กลง .. ฉันก็จะทำประตูให้ใหญ่ขึ้น .. ลองปรับตัวกันดู .. เผื่อวันหลัง เราอาจจะเข้าใจกันได้  .. เนอะๆ" .. หัวใจพูดพร้อม พยักหน้า งกงก หงึกหงัก งุงิ หงุกหงิก (งุงิคืออะไรวะ .. อยากรู้จริงๆ)   

 'อือ .. เห็นด้วย' .. สมอง หงึกหงัก คล้อยตาม .. 'ว่าแต่..แล้วคำถามของเราล่ะ ..'   

  "ไม่เห็นต้องรีบร้อนนี่ .. มันอาจจะอยู่ในใจเราก็ได้ .." หัวใจตอบ  

 'อือ..ฮื๊อ'  สมองนิ่มพยักหน้า ..อย่างว่าง่าย .. แบบที่ทำเป็นประจำ 

 เพราะสมองนิ่มรู้ว่า..    

ในคราวที่ สมองไม่สามารถ เข้าใจ ได้

ที่ทำได้ ..   

ก็คงมีแต่ เชื่อใจ เท่านั้น ..  

edit @ 20 Oct 2008 19:00:02 by หมอ-อู = หมู!

edit @ 20 Oct 2008 19:18:17 by หมอ-อู = หมู!